امـشــبـم اندیـشـه فـردای مــن

    غم به جا می ماند و زمان زائل می گردد. غم فردا، فردا را نمی سازد،

  زمان حال را آلوده می کند و فردا نیز نه روشن، که همرنگ امروز است.

 نخ از همانجا عبور می کند که سوزن، نقد جان نباید برای فردا هزینه شود.

لحظات متراکم از غم و اندوه،ندبه و ناله، روح را فدا می سازد.تصمیم گیری

        زمان را به همراه خواهد داشت و در حرکت به عمل نهفته است.